Lang geleden was er eens een vrouw…
…die, na jaren in het buitenland te hebben gewoond, terugkwam naar Nederland. Haar huwelijk was voorbij en de echtscheiding ingezet. Ze kwam terug met twee honden en twee katten. Geen geld. Geen werk. Geen huis. Ze trok bij haar ouders in.
Toen werd haar hond Suerte ziek. Zo ziek dat de dierenarts haar wilde laten inslapen.
De vrouw wilde dat niet.
Ze nam Suerte mee naar huis, zette een kopje thee en sloeg de krant open. Daar stond een bericht over een therapie waar ze ooit iets over had gehoord. Ze belde meteen. De therapeute kon haar direct ontvangen.
“Maar Suerte is echt heel ziek. Haar hele huid is open, ze drupt bloed.”
“Ik heb een plavuizen vloer. Alles is schoon te maken.”
Suerte kon niet eens op haar eigen pootjes staan. Ze moest gedragen worden. Bij de therapeute aangekomen legde de vrouw haar op de grond, voor de voeten van Rietje.
Rietje hield haar handen boven Suerte.
Suerte reageerde. Ze stond op. Begon te bewegen. Haar oortjes kwamen omhoog. Haar staartje ging omhoog. Haar ogen begonnen te stralen. Ze geeuwde, draaide zich om en liep naar de deur.
De vrouw rekende verbouwereerd af. Suerte huppelde naar de auto en sprong zelf achterin.
Hand in eigen boezem steken
Je zult inmiddels begrepen hebben: die vrouw was ik.
Suerte was mijn verantwoordelijkheid. Ik wilde leren wat Rietje deed — Reiki. Mijn moeder gaf me een workshop cadeau. Ik was verkocht.
Daarna volgde ik drie jaar lang alle Reiki- en Kinesiologie-workshops bij Rietje. Hierna kwamen er via “toevalligheden” engelen op mijn pad. Ik volgde de Integrated Energy Therapy®-opleiding van Stevan Thayer. De ATP® en AATP®-opleiding van Doreen Virtue in Los Angeles en Hawaii. Lomi Lomi massage, ook in Hawaii. En nog veel meer.
Mijn spirituele pad begon in 2000. Ik schreef me in bij de Kamer van Koophandel in 2007.
Sindsdien heb ik honderden consulten, healingen en lessen gedaan. Ik heb bij de besten ter wereld geleerd — en ik ben nog steeds aan het leren.
p.s. Suerte heeft nog jaren gelukkig geleefd. Totdat ze zélf besloot er mee te stoppen. Binnen drie dagen was ze vertrokken. Maar dat is een verhaal voor een andere keer.
Waar ik nu ben
Ik woon in Hilversum, in het mooie Gooi.
Mijn werk draait nu om één centrale plek: de LAV Academie. Alles wat ik weet, alles wat ik doe, alles wat ik de afgelopen twintig jaar heb opgebouwd — komt daar samen. Niet als statische bibliotheek, maar als groeiende leeromgeving voor mensen die bewuster willen leven.
Daarnaast geef ik consulten. Eén op één, online via Zoom. Voor mensen die niet een cursus nodig hebben, maar iemand die met ze meekijkt.
Ik neem verantwoordelijkheid voor waar ik nu ben. Ik weet dat mijn gedachten mijn werkelijkheid creëren. Dat is geen marketingzin — dat is hoe ik leef.
Als je mij zou kennen, dan zou je weten dat…
…ik mijn dagen niet doorbreng in paarse kleding met tien geurkaarsen om me heen op een matje. Ik lig wel regelmatig op een mat — maar dat is omdat ik gék ben op pilates.
…ik tijdens consulten en OTK’s regelmatig geeuw, snoter en traneer. Niet omdat ik moe of verdrietig ben. Maar omdat ik spanning afvoer — die van mijn klant. Zo ben ik nu eenmaal.
…ik een fervent tuinierster ben. Mijn volkstuin is mijn grootste liefde. Ik verbouw mijn eigen groenten en fruit, sta uren in de keuken om in te maken en te pickelen, en destilleer mijn eigen kruidenelixers.
…mijn kat Luz regelmatig door mijn opnames loopt. Dat ga ik niet veranderen.
… ik een enthousiast Pokemonner ben
…ik een opstarter ben maar geen afmaker. Dat weet ik van mezelf. Ik werk eraan.
…ik over de top leergierig ben. Niet honderden maar duizenden boeken gelezen. De wereld over gereisd om bij de besten te leren. En nog steeds niet klaar.
 Hoe ik werk
Ik ben praktisch, direct en recht door zee — met de nodige dosis humor en zelfreflectie.
Type: als je het antwoord niet wilt horen, moet je de vraag niet stellen.
Met excuses en smoesjes om het echte werk niet te hoeven doen, maak ik korte metten. Niet omdat ik hard ben. Maar omdat ik weet dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken — en dat jij er niets aan hebt als ik je alleen maar gelijk geef.
Ik zit liever naast je dan boven je. Maar ik zeg wel wat ik zie.
Spiritualiteit is voor mij geen doel op zich. Het is een middel. Het middel om een fijner, gezonder en vrijer leven te creëren. Niet voor later. Nu.
Ik geloof al jaren in reïncarnatie — maar waarom zou ik tot een volgend leven wachten om het goed te hebben?
Wil je me verder leren kennen?
En mocht je jezelf op spiritueel en persoonlijk gebied willen ontwikkelen: I am your woman.
Dikke knuffel,
Lisette-Anne
