Maand: augustus 2026

Je kent het wel. Je ziet iemand die volledig in het aardse zit. Geen enkele interesse in iets groters dan wat tastbaar, meetbaar, verkoopbaar is. En ergens in je hoofd vormt zich een gedachte: die is gewoon niet ontwikkeld. Het voelt bijna onschuldig, die gedachte. Een observatie, geen oordeel, denk

Stel je voor. Je staat rustig te genieten van je koffie. Iemand stoot tegen je aan. De koffie vliegt uit je mok, gloeiend heet, recht over je favoriete witte bloesje. Vraag: hoe kwam het dat die koffie eruit vloog? Het meest voor de hand liggende antwoord is: iemand stootte tegen

Het universele chakra, het twaalfde in de reeks, gaat over verbinding. Met het grotere geheel, met het collectief, met iets voorbij je eigen ego. Wanneer dit chakra in balans is, voel je je rustig, vredig, verbonden. Inspiratie komt vanzelf binnen. Je hoeft niks te verzinnen, alleen te zijn en te

Als ik bij mijn ouders ben, maak ik de badkamer schoon. Ik maak de wc schoon. Ik verschoon het bed. Ik knip mijn moeders haar en was het. Ik knip haar teennagels. Ik masseer haar benen. Ik geef haar reiki. Ik kook de vriezer vol. Ik draai alle was. En

Ik heb ooit een relatie gehad waarin ik, zonder dat ik het zo noemde, de hele tijd de temperatuur aan het opnemen was. Hoe hangt de vlag erbij vandaag? Hoe moe komt hij thuis? Kan ik al iets tegen hem zeggen, of wacht ik nog even? Hoe lang moet hij

Een paar maanden geleden zat ik op het erf van een boer, ik was mijn aanhangerrijbewijs aan het oefenen op een onverhard pad vol kuilen, met mijn vader naast me. Achteruit rijden met een aanhanger is, zo ontdekte ik, compleet tegen je intuïtie in. Wat je hoofd denkt dat je

Denk aan een appelboom. In de winter zijn de blaadjes weg. Dat is geen ongeluk. In het najaar moeten de blaadjes eraf vallen, want anders zit er te veel vocht in, en met de vorst zou dat de boom doden. Dus laat hij ze los. Er gebeurt ogenschijnlijk niks meer.

Jaren geleden paste ik op een jongetje van een jaar of vier, vijf. Hij zat middenin de fase van “ja maar dat wil ik”. Niet de fase van vragen. De fase van gewoon, met volle overtuiging, zeggen wat hij wilde en ervan uitgaan dat de wereld zich daarnaar zou voegen.

Jaren geleden had ik een vliegtuigticket geboekt naar Argentinië. Naar mijn moeder. Ik had toen al een beetje mijn eigen praktijk, maar werkte daarnaast ook nog ergens anders. En dat contract werd niet verlengd. Ineens wist ik niet meer of ik de financiële gevolgen daarvan zou kunnen dragen. De beslissing

Beslissingen worden genomen in een bepaalde staat van zijn. En die staat van zijn maakt echt het verschil. Niet de beslissing zelf, maar de plek van waaruit je hem neemt. Er zijn grofweg twee soorten staten waarin je een beslissing kunt nemen. De eerste: vanuit druk Je staat onder druk