Er is een gedachte die ik jarenlang fascinerend én confronterend heb gevonden. Namelijk dat de wereld niet reageert op wat wij willen, maar op wat wij zijn.

Dat klinkt misschien als een klein verschil, maar het is een wereld van verschil.

Veel mensen leven vanuit de overtuiging dat geluk ergens buiten hen ligt. Als die relatie beter wordt, dan ben ik gelukkig. Als ik meer geld heb, dan ben ik gelukkig. Als mijn gezondheid verbetert, als mijn werkgever verandert, als die ene persoon eindelijk doet wat ik hoop dat hij doet, dan komt alles goed.

Ik denk dat vrijwel iedereen dat wel herkent. Ik in ieder geval wel.

Toch zie ik steeds opnieuw dat het leven anders lijkt te werken. De grootste verschuivingen ontstaan niet op het moment dat de buitenwereld verandert. Ze ontstaan op het moment dat iemand ophoudt zijn geluk, rust of zekerheid afhankelijk te maken van die buitenwereld.

Je plaats innemen

Wat mij betreft begint dat met het innemen van je eigen plek. Niet de plek waarvan je denkt dat anderen hem van je verwachten. Niet de plek die wordt aangestuurd door angst, twijfel of de behoefte om erbij te horen. Maar de plek die daadwerkelijk van jou is.

Dat klinkt eenvoudiger dan het is.

Veel mensen zijn hun leven lang bezig zich aan te passen. Aan verwachtingen. Aan omstandigheden. Aan familie. Aan collega’s. Aan wat hoort. Aan wat verstandig lijkt. En ondertussen raken ze steeds verder verwijderd van wat voor hen zelf waar voelt.

Zolang je op die plek staat, blijft er vaak ruis bestaan. Er blijft twijfel bestaan. Er blijft een voortdurende zoektocht bestaan naar bevestiging vanuit de buitenwereld.

Pas wanneer die ruis minder wordt, gebeurt er iets interessants.

De wet van innerlijke correspondentie

Een principe waar ik vaak op terugkom, is de wet van innerlijke correspondentie. Simpel gezegd komt die neer op het idee dat je buitenwereld correspondeert met je binnenwereld.

Dat betekent niet dat je overal schuld aan hebt. Dat betekent niet dat iedere vervelende gebeurtenis door jou veroorzaakt wordt. Zo zwart-wit kijk ik er niet naar.

Waar het wel over gaat, is dat de manier waarop jij naar jezelf kijkt, de overtuigingen die je hebt, de energie waarmee je door het leven beweegt en de verwachtingen die je uitzendt voortdurend invloed hebben op hoe je de wereld ervaart.

Wanneer iemand diep van binnen overtuigd is dat hij niet goed genoeg is, zal hij overal bevestigingen van die overtuiging zien. Wanneer iemand diep van binnen gelooft dat het leven tegen hem werkt, zal hij voortdurend situaties opmerken die dat verhaal ondersteunen.

Niet omdat het universum hem straft.

Maar omdat zijn aandacht, keuzes en reacties voortdurend vanuit diezelfde frequentie vertrekken.

Het confronterende deel

Hier wordt het voor veel mensen ongemakkelijk. Want zolang we geloven dat de oplossing buiten ons ligt, hoeven we zelf niets te veranderen. Dan wachten we op de ideale partner, de perfecte omstandigheden, de juiste kans of de erkenning van iemand anders.

Maar wat als de buitenwereld vooral laat zien waar je zelf nog staat?

Wat als die voortdurende frustratie ergens een spiegel bevat?

Wat als het leven je niet tegenwerkt, maar zichtbaar maakt wat er van binnen nog speelt?

Dat zijn geen comfortabele vragen. Ik stel ze mezelf ook niet altijd met plezier. Toch heb ik gemerkt dat juist daar vaak de grootste ruimte ontstaat.

Verander de frequentie, niet de spiegel

Veel mensen proberen de spiegel te veranderen. Ze willen een andere weerspiegeling zien zonder iets te veranderen aan datgene wat wordt weerspiegeld.

Dat werkt meestal niet erg goed.

Wanneer je meer rust wilt ervaren, begint dat meestal niet met het veranderen van alle omstandigheden om je heen. Wanneer je meer vertrouwen wilt ervaren, ontstaat dat meestal niet doordat iedereen zich ineens anders gaat gedragen.

De beweging begint van binnen.

Niet omdat je jezelf moet verbeteren. Niet omdat je nog harder moet werken aan jezelf. Maar omdat de buitenwereld vaak pas iets anders teruggeeft wanneer jij zelf op een andere plek bent gaan staan.

En misschien is dat wel de essentie van innerlijke correspondentie: de wereld reageert niet op wat je zegt dat je wilt. De wereld reageert op wat je uitstraalt, gelooft en belichaamt.

Wil jij bewust en actief veranderen? Bewandel het VERANDER PAD